Μίλαν Κούντερα – Αισθάνομαι, άρα υπάρχω

Μίλαν Κούντερα - Αισθάνομαι....Ο άνθρωπος είναι ένα σχέδιο για το οποίο θα μπορούσε να πει κανείς το ίδιο πράγμα. Καμιά Ανιές, κανένας Πωλ, δεν σχεδιάστηκαν στον υπολογιστή, αλλά ακριβώς ένα πρότυπο: το ανθρώπινο ον, σε πλήθος αντιτύπων που είναι απλά παράγωγα του αρχικού προτύπου...

Τοπία επιθυμιών καταπίνουν κολάσεις δυαδικής μοναξιάς

Τοπία επιθυμιών καταπίνουν κολάσεις δυαδικής μοναξιάς Ο σκύλος ξεχασμένος δίχως φαΐ «εγώ να τα προφταίνω όλα». Αβάσταχτη κούραση δίχως λόγο γλυκό, χάδι η βλέμμα στοργής όλη μέρα. Έτσι, που η τρυφερότητα μοιάζει παράταιρη στο κρεβάτι, σχεδόν κωμική. Πρέπει να εκλιπαρήσεις, κι αυτό ταπεινώνει. Γενιές γενεών...

Εγώ τη μέρα είμαι ένα τίποτα, αλλά τη νύχτα είμαι εγώ

Περιφέρω, μέχρι να πέσει η νύχτα, μια αίσθηση ζωής ίδια με αυτών των δρόμων. Τη μέρα είναι γεμάτοι από φασαρία που δεν σημαίνει τίποτα. Τη νύχτα είναι γεμάτοι από έλλειψη φασαρίας, που πάλι δεν σημαίνει τίποτα. Εγώ τη μέρα είμαι ένα τίποτα, αλλά τη...

Ο ονειροπόλος μάταια σκαλίζει τα παλιά του όνειρα

Ο ονειροπόλος μάταια σκαλίζει τα παλιά του όνειρα. Λευκές Νύχτες’’ του Φίοντορ Ντοστογέφσκι. Η ψυχή ζητάει και θέλει κάτι άλλο... Γιατί κάτι στιγμές, αρχίζει σιγά-σιγά να μου δίνεται η εντύπωση ότι ποτέ δε θα είμαι ικανός ν’ αρχίσω μία πραγματική ζωή. Γιατί νομίζω ότι έχω χάσει πια κάθε ρυθμό,...

Να συγχωρείς εκείνον που σε πόνεσε

Μάρω Βαμβουνάκη: «Σιωπάς Για να Ακούγεσαι» Να συγχωρείς εκείνον που σε πόνεσε. Υπάρχουν τα συγχωρώ τα γεμάτα έπαρση. Εννοούν: εγώ ο καλότατος, ο γενναιόκαρδος, ο άριστος, ο ακομπλεξάριστος, συγχωρώ βέβαια εσένα, ο οποίος, σαν μυρμήγκι που είσαι, τι βλάβη θα μπορούσες να μου προξενήσεις… Υπάρχουν τα συγχωρώ του...

Ένα πάθος, μια ορμόνη και ένα φιλί

Όταν δύο άνθρωποι πρωτοσυναντιούνται, οι καρδιές τους καίνε από τη φλόγα του πάθους. Ύστερα από λίγο καιρό, η φωτιά χαμηλώνει και μένει έτσι. Συνεχίζουν να αγαπούν ο ένας τον άλλο, αλλά με διαφορετικό τρόπο – ζεστά και σταθερά. Σύμφωνα με την «τριγωνική θεωρία της αγάπης»...

Μπωντλαίρ, ένας ποιητής διαπιστευμένος στην Κόλαση

Μπωντλαίρ, ένας ποιητής διαπιστευμένος στην Κόλαση ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΤΟΥ ΣΑΡΛ ΜΠΩΝΤΛΑΙΡ (CHARLES BAUDELAIRE) Οι μεταμορφώσεις της αιματορουφήχτρας Τότε η γυναίκα με τ'αβρά χείλη, τα φραουλένια, σαν φίδι απά' σε κάρβουνα αναφτά στριφογυρνώντας, και μέσα στο στηθόδεσμο τα στήθια της ζουλώντας, άφηνε τέτοια να κυλούν λόγια μοσχομελένια: "...

Εμείς τα ανθρώπινα όντα

Σ’ αυτή τη μεγάλη τοιχογραφία του κόσμου, που απεικονίζει η σύγχρονη φυσική, ποια θέση άραγε έχουμε εμείς ως ανθρώπινα όντα που αντιλαμβάνονται, παίρνουν αποφάσεις, γελάνε και κλαίνε; Αν ο κόσμος είναι ένα σμήνος από εφήμερα κβάντα χώρου και ύλης, ένα μεγάλο παζλ χώρου και...

Κι εγώ κάνω περιπάτους, μα με χαϊδεύει ένας θεός

Κι εγώ κάνω περιπάτους, μα με χαϊδεύει ένας θεός Ποιος είμαι εγώ και τι άλλο μπορώ να κάνω παρά να συμμετέχω στο παιχνίδι του φωτός μέσα στα φυλλώματα; Να είμαι αυτή η αχτίδα που καίει το τσιγάρο μου, αυτή η γλυκύτητα κι αυτό το διακριτικό...

Τελικά αυτό που αγαπάμε είναι μια δική μας έννοια και ο εαυτός μας.-Fernando Pessôa

Τελικά αυτό που αγαπάμε είναι μια δική μας έννοια και ο εαυτός μας. Ποτέ δεν αγαπάμε κάποιον. Αγαπάμε απλώς την ιδέα που σχηματίζουμε για κάποιον. Τελικά αυτό που αγαπάμε είναι μια δική μας έννοια και ο εαυτός μας. Αυτό είναι αλήθεια σε όλη την κλίμακα του έρωτα. Στο...

Τελευταία άρθρα