Αρχική Ετικέτες ποίηση

Ετικέτα: ποίηση

Είμαστε ο χρόνος

JORGE LUÍS BORGES  "ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ"Είμαστε ο χρόνος. Εκείνη είμαστε η περίφημη παραβολή του Σκοτεινού Ηράκλειτου. Είμαστε το νερό, όχι το σκληρό διαμάντι, αυτό που χάνεται, όχι αυτό που μένει. Είμαστε το ποτάμι κι ο Έλληνας εκείνος που κοιτάζεται...
"Αυτό που σε πνίγει… Δεν είναι το ότι βυθίζεσαι, αλλά το ότι παραμένεις κάτω από το νερό…"Από «Το Εγχειρίδιο του Πολεμιστή του Φωτός» του Πάουλο ΚοέλοΟ Πολεμιστής του Φωτός, χωρίς να το θέλει, κάνει ένα λάθος βήμα και βυθίζεται...
Λίγα λόγια, συμπυκνωμένο νόημα, ερωτήματα, απαρχή σκέψης.Τί είναι ο έρωτας – Ρ.Γκρέιβς Μα τι είναι ο έρωτας; Σε εκλιπαρώ αγαπημένη μου καρδιά , πες μου. Είναι μια επιστροφή στο κέντρο μας, στο γνώριμο πυρήνα της αθωότητας που είναι ακόμα γεμάτη...
Είμαι ένα ασήμαντο μέρος του μεγάλου όλου Ποια είναι η ετυμηγορία ακόμα και του μεγαλύτερου μυαλού; Σιωπή: το βιβλίο της μοίρας είναι κλειστό για μας. Ο άνθρωπος είν’ ένας ξένος παρ’ όλη την έρευνά του- δεν ξέρει από πού έρχεται,...
Η ηδονή δε λέγεται, όμως ή ίδια μιλά και λέει: σ' αγαπώ. Σ' αγαπώ. Το σχήμα δεν αναφέρεται στην ερωτική δήλωση, στην ομολογία, άλλα στην επαναλαμβανόμενη προφορά της ερωτικής κραυγής.Σαν περάσει ή πρώτη ομολογία, "σ' αγαπώ" δε θα πει πια...
Με κεντρίζουν τα όνειρα Με κεντρίζουν τα όνειρα, όχι μόνο αυτό που είναι μπροστά μου. Δε δίνω δεκάρα γι’ αυτό που βρίσκεται μπροστά μου. Αυτό το βλέπω. Αν θες να περάσεις τη ζωή σου μετρώντας το, είναι δικαίωμά σου, εμένα...
ΥΜΝΟΙ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ απόσπασμα από το έργο του ΝΟΒΑΛΙΣ, εμπνευσμένο από τον χαμό της αγαπημένης του.Μα πρέπει πάντα η αυγή να επιστρέφει; Δεν θα τελειώσει ποτέ αυτή η γήινη δυναστεία;Βέβηλη η μέριμνα για τα καθημερινά κατασπαράζει την...
Η μπαλάντα της φυλακής του Ρέντιν "Κι όμως ο καθένας σκοτώνει ό,τι αγαπάει..." Oscar Wilde Κάθε άντρας σκοτώνει ό,τι αγαπάει, όλοι ας το ακούσουνε αυτό. Με μια πικρή ματιά κάποιοι σκοτώνουν, άλλοι με κολακείες φαρμακώνουν. Μ’ ένα φιλί...
Σεπτέμβριος και... "Γονιμοποιοῦνταν κάθε βράδυ τὰ φεγγάρια, πολλοὶ διάττοντες ἔρωτες ᾖρθαν στὸν κόσμο τὸν περασμένο μήνα"....ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ: «Οι αποδημητικές καλημέρες» Ἄρχισε ψύχρα. Τὸ γύρισε ὁ καιρὸς σὲ ἀναχώρηση. Ἡ πρώτη μέρα τοῦ Σεπτέμβρη ξοδεύτηκε σὲ κάποια ὑδρορροή. Ὡς χθὲς ἀκόμα ὅλα ἔρχονταν. Ζέστες, ἡ διάθεση γιὰ φῶς, λόγια, πουλιά, πλαστογραφία ζωῆς. Γονιμοποιοῦνταν...

Δεν μπορώ να ζήσω μαζί σου

Emily Dickinson, Δεν μπορώ να ζήσω μαζί σου   Δεν μπορώ να ζήσω μαζί σου γιατί αυτό θα ’ταν ζωή και η ζωή μου είν’ εκεί ακίνητη στο ράφι.   Ο νεωκόρος κρατάει το κλειδί φυλάγοντας τη ζωή μας, την πορσελάνη του, σαν μια κούπα, ξεχασμένη  από την οικοδέσποινα, σπασμένη ή...

Νέα

Για δες!